*۱* توی یکی از کتاب های پایه ی ابتدایی، تصویری از یک خانواده ی خوشبخت : یک بابایی، یک مامانی، یک پسر و ... اشتباه نکنید!! و یک پسر دیگه!
نمیدونم این عکس عوض شده یا نه. اما تا یکی دو سال پیش که بود!
به ذهن کودکمان القا می کنیم که خانواده ای خوشبخت است که فرزند پسر داشته باشد، آن هم تنها پسر!

*۲* یادتونه؟! کتاب علوم اجتماعی عزیزمون؟! خانواده ی آقای هاشمی! همونا که کازرونی بودن.
مریم و علی:
مریم فرزندی فاقد مدیریت زمان،‏ فاقد کنترل هیجانات،‏احساسی، تنبل و به قول خودمون دست و پا چفلتی! همیشه عقب تر از آقا داداششه!
ولی علی : فرزندی بسیار پر کار، یاری دهنده به والدین، پیشنهاد کننده ی راه حل های مفید برای حل مشکلات خانواده،‏دقیق، برنامه ریز و ...

*۳* آگهی های بازرگانی:
تبلیغ پودر یخچال از زبان شیرین دخترکی مظلوم : یه روز خوب یعنی من و مامان و امرسان!
تبلیغ پودر لباس شویی : توصیه های یک مادر مهربان و زحمت کش به فرزند دختر خود، مامانی پودری خوبه که فلان باشه،‏بیسان باشه، لکه بر باشه و ...
القای جایگاه خدماتی برای یه زن

*4* امام خمینی رحمه الله علیه  : از دامن زن، مرد به معراج می رود.
همش دارم فکر میکنم آیا با رخت شستن و ظرف شستن و رفت و روبه که یه زن موجب میشه بستری برای معراج مرد به وجود بیاد؟!

قطعا با خوندن چنین متنی باز دوباره یه سری انسان کوته فکر می گن یه ضعیفه بلند شده و داره ادعای حقوقی می کنه!
هیچ جور تو این بحث ها نیستم.
کاش ممکن بود توی زندگی، هر ازگاهی یه ترمزی بزنیم و به دور و برمون نگاه کنیم. یه ارزیابی کوچیک.
هدف آموزش و پرورش توی ایران اینه که دانش آموزان رو حقیقتا معتقد به جمهوری اسلامی کنه. اما آیا نتیجه داده؟
یه نگاه به سطح جامعه کافیه! چقدر از جوونا (صرف نظر از نسل انقلاب) به نظام مقدس جمهوری اسلامی معتقدن؟ چند نفرمون قدرت تمییز داریم برای سنجیدن افعال خودمون و افعلا دولتمردامون؟
سایه ی آقامون مستدام، خیلی سال پیش فرموده بودند که مشکل جامعه ی ما اینه که هر کی سر جای خودش و درست ایفای نقش نمی کنه.
یه نگاه سطحی به احادیث و روایات، تبیین کننده ی جایگاه بانوان جامعه ی اسلامیه.
اما الان؟ دخترای الان؟ خانوم هامون؟!
دلم می سوزه.
دلم می سوزه که از همون ابتدا میایم توی ذهن پسر و دختر کوچولومون که داره شاکله ی شخصیتش شکل میگیره به زور فرو می کنیم که آره، یه زن از مدیریت خوب برخودار نیست،‏یه زن باید همش نقش خدماتی داشته باشه.
میشه تصور کرد نه؟
تصور جامعه ای که ارج و منزلت حقیقی زن بهش داده شده، و اون خودش هم شایسته ی مقام اصلیشه،‏ فکرش رو کنید! مادرانی که فرزندانشون رو تربیت می کنن!‏نه اینکه ولشون کنن تا خودشون بزرگ بشن. مادرانی که به کمک پدرانی فرهیخته اندیشه ی فرزندانشون رو به طور صحیح شکل میدن.
کاش بشه تا اون روز زود تر برسه...
زنی که مسلمون باشه،‏ دنبال علم و دانش باشه حتما به این دسته از روایات بر میخوره که انجام کارهای خونه (پخت و پز، شست و شو و ...) یعهده ی زن نیست، اما کنارش این حدیث رو هم می خونه که مستحب موکده که زن توی کارهای خونه به همسرش کمک کنه،‏این حدیث رو هم می خونه که نزدیک ترین ساعات زندگی زن به پروردگار، ساعاتیه که زن به انجام امور منزل همسرش مشغوله. حتما داستان زندگی تنها زوج معصوم عالم رو هم میخونه و اگه مسلمان باشه حتما بهترین زندگی رو خواهد داشت.


اما این مهمه که چه اندیشه  ای ورای افعال ما باشه.
با افتخار تمام پخت و پز برای همسرم رو یه عبادت می دونم
یا این که فکر میکنم نه..من مجبورم...چه فایده...اینا کار منه...
نمیدونم. مرد ها دوست دارن فقط یکی باشه که براشون در نهایت بی خردی و بی میلی یه چیزی بپزه تا بخورن،‏یا به گوششون خورده که تمام عواطف و احساسات و امیال بشر بر طبیعت اثر گذاره و ترجیح میدن زنی با افتخار و در نهایت فهم و شعور، با یه دل خوش و رضایت براشون غذایی رو تهیه کنه به امید اینکه این غذا قوت عبادت مردش باشه...
وقتم کمه...



احیای منزلت زن در عصر فراموشی